Een advocaat liet optekenen dat een persoon in het recht onschuldig is tot het tegendeel bewezen is. Hier was onze Joost al gestraft doordat hij werd uitgesloten van deelname aan de finale. Het gevolgde proces was dus onzorgvuldig – volgens de advocaat.
Een vertrouwenspersoon meldde dat de European Broadcasting Union (EBU) volgens haar geen vertrouwenspersoon had aangesteld. Een vertrouwenspersoon had kunnen de-escaleren. Een dure misser dus – volgens de vertrouwenspersoon.
Een mediator wees op de mogelijkheid van spoedmediation. Omdat op voorhand volgens deze mediator duidelijk was dat een (politie)onderzoek te veel tijd zou vergen, was mediation een veel logischer interventie geweest – volgens de mediator.
Een communicatie-expert had zich ook verdiept in de situatie. Had de EBU niet transparanter moeten communiceren over de klacht? De reputatie van onze Joost is onherstelbaar beschadigd, is dat niet óók grensoverschrijdend? – vroeg de communicatie-expert.
Een columnist hield een betoog over de vaderlandse volksaard. Wij Nederlanders zijn direct en vinden dat zelf een open en eerlijke manier van communiceren. In het buitenland vinden ze Nederlanders echter lomp en onaangepast. Grote kans dat onze Joost was bezweken onder de druk – volgens de columnist.
In de meeste bijdragen stond in verschillende bewoordingen vermeld dat we ‘niet alle feiten kennen en moeten afgaan op dat wat nu bekend is’. Om vervolgens te duiden waar het in deze situatie toch echt mis was gegaan.
Natuurlijk, een festival met gemiddeld meer dan 160 miljoen kijkers – waarvan ruim 4 miljoen in Nederland – moet geduid worden, zeker als onze nationale inzending wordt gediskwalificeerd. Van een columnist mogen we dan ook een mening verwachten. Bij de overige professionals zou enige terughoudendheid bij het trekken van conclusies in dit prille stadium mijn inziens gepast zijn, nog afgezien van het feit dat op de meeste stellingnames nog wel wat af te dingen is.
Maar ja, een genuanceerde opinie is geen nieuws.
