|
Bemiddeling & mediation
In de dagelijkse praktijk komen in het publieke domein vele conflictsituaties voor. Een groep bewoners die het niet eens is met het verstrekken van een bouwvergunning, stankoverlast door een bedrijf, een ambtenaar die een conflict heeft met een wethouder, discussies over een correcte bejegening.
|
|
| |
Deze en andere conflicten brengen niet alleen emoties met zich mee maar kosten ook tijd en geld. Veel conflicten eindigen namelijk in procedures en onderzoeken. Methoden als mediation en bemiddeling kunnen een waardevolle rol vervullen bij het effectief oplossen van dit soort conflicten.
Uit een studie van SGBO (2007) blijkt dat 92% van de gemeenten geen gebruik maakt van mediation om conflicten op te lossen. Dit percentage zal waarschijnlijk ook wel opgaan voor bemiddeling.
Bemiddeling is een interventie van een bemiddelaar om twee of meer personen, partijen of groepen, die een geschil hebben met elkaar, in gesprek te brengen teneinde onderling tot een oplossing te komen. Bemiddeling is nuttig als de informatie ongelijk verdeeld is of als de onderlinge communicatie - bijvoorbeeld door een gebrek aan vertrouwen of door bejegeningproblematiek - verstoord is.
De bemiddelaar is actief en onderzoekt op inhoudsniveau bij de partijen waar de belangen liggen, waar ze botsen en waar de pijn zit, om vervolgens zelf met een inhoudelijk oplossingsvoorstel te komen waartegen partijen ja of nee kunnen zeggen.
De bemiddelaar heeft ook een groot deel van de inhoudelijke regie in handen.
Mediation is een vorm van conflictoplossing door partijen zelf. Het is een gestructureerd onderhandelingstraject onder leiding van een onafhankelijke derde, de mediator. De mediator legt partijen geen (juridische) beslissing op. De betrokkenen houden de
controle over de oplossing in eigen hand. Het onderhandelingsresultaat wordt meestal vastgelegd in een vaststellingsovereenkomst, die juridisch bindend en afdwingbaar is.
Bij mediation wordt gekeken naar de belangen: wat is het werkelijke conflict en wat moet
er gebeuren om dit op te lossen? Daardoor is de gekozen oplossing individueel, menselijk en zakelijk, en meestal niet juridisch.
Voor deze maatwerkoplossing is een betrokkene vaak minder tijd en kosten kwijt dan
bij een juridische benadering of het uitvoeren van een onderzoek. Daarnaast blijft een relatie veelal behouden. Het herstellen van de lieve vrede is echter niet per definitie een doel op zich in een mediation.
Sommige partijen kiezen voor mediation vanwege de snelheid of vanwege de individuele
oplossing. Vaak is het herstel of het werkbaar maken van een relatie een ‘neveneffect’.
Gang van zaken
De coördinator van BING ontvangt van beide partijen een uitnodiging om te assisteren bij een conflict. Beide partijen geven - telefonisch - een korte schets van het geschil. De coördinator stelt een mediator of bemiddelaar voor. Deze neemt met beide partijen contact op en maakt een afspraak voor een eerste gesprek. Na afloop van de kennismaking – waarbij concrete voorstellen worden besproken over de aanpak van het traject - geven de partijen aan of zij de conflictbemiddeling met deze adviseur willen starten. Ook is het mogelijk de BING coördinator te vragen om een andere adviseur (of te kiezen voor een ander vervolg; zo is het mogelijk dat de adviseur met een alternatieve suggestie van afhandeling komt). Vervolgens worden afspraken gemaakt voor het vervolg (planning, declaratie, etc.). Voor het kennismakingsgesprek worden kosten in rekening gebracht, ook als er geen verder vervolg plaatsvindt.
Bij aanvang van het adviestraject ondertekenen partijen een bemiddelingscontract of een mediationovereenkomst, waarin de gang van zaken, de tarieven, etc. worden bevestigd. Tevens wordt in het geval van mediation een mediationreglement van toepassing verklaard, evenals de ACB gedragsregels voor mediators.
|
|